De overblijfselen van een feest

De overblijfselen van een feest

Deze blog van Janna gaat over haar verjaardagsfeest. Herken je dat, dat er altijd wat blijft liggen? Maar van wie? Is jouw tas makkelijk aan jou te koppelen? Herkennen de mensen jouw jas als zijnde van jou? Lees meer over ‘de dag na het feest’.

De overblijfselen van een feest

Lang hebben we samen uitgezien en afgeteld naar dit feest. Ik mocht de 3-0 aantikken. Op mij eigen blog kon je lezen dat de dankbaarheid vooral overheerst. Het is toch even een stapje, maar wanneer je dan ziet wat ik al heb (gedaan) dan mag ik een dankbaar mens zijn. Dus vol trots meld ik nu dat ik 30 ben geworden. De dankbaarheid was iets minder groot toen de laatste gast het pand verliet.

 

Want wat blijft er over na afloop?

De deur is gesloten, de familieleden en familie zijn hartelijk bedankt en braaf uitgezwaaid. Dan komt die eerste stap. De stap de kamer in. Eén blik op de vloer vertelt gelijk dat er lekker veel gegeten is, maar ook erg veel nog niet.. zegmaar… De grond ligt bezaaid met lekkers wat de weg naar de mond niet heeft gehaald. Ach, de stofzuiger erdoor en dat is ook weer opgeruimd. Een dweil en alles is weer fris.
Alle kussentjes worden weer op de bank gelegd. Waarom leggen mensen die er altijd naast? En alles begint weer in zijn oude vorm te komen. De lege glazen, schoteltjes en bakjes verdwijnen richting keuken. Om  door de vaatwasser vannacht weer gereinigd te worden. Wat een zaligheid! Die luxe had ik niet altijd al, maar kan denk ik na anderhalf jaar niet meer gauw afkicken ;)

Maar wat zie ik daar, in de hoek naast de bank?

Ik zie in de hoek naast de bank ineens iets staan. Wat is dat? Ik loop er wat dichter naar toe. Een lamp doe ik aan om de situatie wat bij te schijnen. Er staat een tas. Een dieppaarse tas. Het merk is niet te herkennen. Wie zat er op die plek? We hebben zo’n stoelendans gedaan dat ik dit ook niet meer weet. In iemands tas kijken vind ik heel onbehoorlijk, zeker zonder toestemming. Dus ik denk nog even na. Mijn oma heeft daar gezeten. Maar oma heeft altijd een redelijk strak tijdloos zwart tasje bij zich. Zij kan het niet geweest zijn. De tas van mijn moeder en zusje ken ik wel. Want wie elkaar regelmatig ziet en af en toe ook wel eens samen shopt; die kent elkaars tas. Ook zij vallen af. Mijn vriendin X (ja, privacy voor allen ;) ) draagt vaak zelfgemaakte tassen, van vilt of soms ook van spijkerstof. Die heeft volgens mij echt geen paarse tas. Vriendin Y heeft vaak nog een luiertas bij zich, omdat er zoveel attributen mee moeten voor mijn kleine vriendinnetje. Dus die was het vast ook niet. Vriendin K gebruikt altijd een makkelijke rugtas, dus die was het ook niet. Al denkende ga ik zo de hele gastenlijst af. Bij iedereen weet ik wel wat voor tas er bij hoort. Ik kan zo echt geen eigenaar verzinnen. Mijn zusje heeft een tas die wel heel veel op die van mij lijkt. Uiteraard is dit geen opzet, slecht toeval wat ons vaker treft. Voor onze kinderen kopen we ook regelmatig dezelfde kleren, onopzettelijk. Maar ach, dan lijkt onze smaak wel op elkaar. Mijn nieuwe tas lijkt ook erg veel op die van haar. Aangezien ik nog niet aan mijn handtas gewend was, had ik al één keer de verkeerde tas te pakken oops. Ik ben nog steeds niet achter de eigenaar van de tas.

Rest mij één oplossing

Er is nog één manier om er achter te komen. Maar ik moet eerst wel moed verzamelen. Ik loop dichter naar de tas toe en open hem voorzichtig. Ik vind een oude portemonnee. Ik open hem……. En dan moet ik lachen. Ik zie 5 oude ANWB pasjes, 1 oud identiteitsbewijs (uiteraard met zo’n gat erin, omdat hij ongeldig is gemaakt) en wat nep briefgeld.
Stiekem weet ik nu al wie de eigenaar is. Ik kijk uit nieuwsgierigheid toch even verder, ik ben nu toch bezig zegmaar ;) Er zit een klein knuffeltje, 3 potjes lippenbalsem en een sleutelhanger in.
Ik glimlach nog even en stop dan alles terug. Daarna pak ik mijn smartfoon en stuur een WhatsAppje naar mijn zusje; 

De handtas van je dochtertje ligt nog hier,
met pasjes en al
  …..Ze mist hem nog niet?

Wat een opluchting. Ik herken de handtassen (of rugtassen) van mijn vrienden en familieleden nog steeds. Nou ja, de volwassen exemplaren dan  ;) Gelukkig heb je meestal een tas die echt bij je past. Beter is nog om hem gewoon niet te vergeten, maar daar ben ik zelf ook gewoon niet echt heel goed in.

Gavetas.nl 9,2 /10 - 2842 beoordelingen