Vakantie?! het is net Tetris

Vakantie?! het is net Tetris

Sommige spellen verliezen nooit hun glans. Iedere vakantie wordt Janna weer herinnerd aan haar ervaringen met Tetris. Maar dan de versie voor gevorderden. En die versie beheerst zij zelf nog niet zo goed. Lees maar mee.

Goede herinneringen heb ik er aan. Zodra ik het muziekje hoor komen er allemaal associaties vrij in mijn brein. Die associaties zijn inclusief de ‘ruzies’ die ik vroeger had met mijn zusjes. Ruzies over wie nu aan de beurt was om op de ‘brick-game’ het spel Tetris te spelen. Ik moet helaas toegeven dat ik vooral op mijn best was met dit spel wanneer ik mocht meekijken ;) Met name zodra de snelheid wat opliep in de volgende levels moest ik helaas al snel afhaken. Voor wie even niet meer weet wat voor spel dat was (hoe zou dat kunnen? ;) ) zal ik het nog even kort uitleggen.

Op het schermpje wat je voor je hield stonden blokvormen van verschillende formaten en vormen. Onderaan het schermpje maakten enkele van deze vormen samen een rij van links naar rechts. Zodra de hele regel helemaal vol was van links naar rechts, dan verdween deze regel. Ondertussen kwamen van boven naar beneden nieuwe vormen naar beneden gezakt. Deze vormen waren ook te draaien en door de speler van links naar rechts te verplaatsen. De truc was om de blokjes zo te draaien dat ze precies tussen het gat van blokjes aan de onderkant pasten. Met als beloning dat er weer minstens 1 rij zou verdwijnen. Lukte dit niet, dan werd de onderste rij uiteraard steeds hoger. Zodra de rij hoger werd, had je minder tijd om de juiste vorm en positie te zoeken voor het nieuwe blokje. Zodra de bovenste rand werd geraakt was het ‘game-over’.
De eerste levels kon ik dit vaak nog wel, maar zodra de snelheid opliep en er meer inzicht gevraagd werd moest ik afhaken. Zodra de vakantie begint moet ik vaak weer aan dit spel denken. In ons gezin hebben we de taken redelijk traditioneel verdeeld; ik pak de (vele) tassen in en mijn man probeert alles dan netjes in de auto te krijgen. Om nu te zeggen dat ik ‘goed’ ben in het inpakken gaat mij iets te ver. Maar laat ik het zo zeggen; meestal hebben wij wel genoeg bij ons :D Ik ben in ieder geval beter in het inpakken van de tassen, dan in het inpakken van de achterbak van de auto. Wanneer we aan die laatste fase toe zijn, dan is het beter wanneer ik mij een beetje ‘soort-van’ schuil houd.
Vaak is deze fase niet echt sfeer verhogend. En ik ga dat wel steeds beter begrijpen. Waarom moet dit allemaal mee? Als de achterklep dicht kan dan is het gevaar geweken… het is gelukt! Alles zit erin! Het grote geluk zit in het feit dat mijn man gezegend is met een uitstekend ruimtelijk inzicht! Eigenlijk is het tot nu toe altijd nog gelukt om alle tassen en koffers in de achterbak te krijgen. Hulde aan deze man! Want laat ik zeggen dat dit in ons geval echt best knap is, want dat spande er soms best wel even om. Zelfs bij de terugreis kan alles weer mee terug; ook best fijn! Het idee dat je een tas moet achterlaten of moet laten nasturen, is een idee wat ik graag snel weer wil verwerpen!

Gedurende de vakantie beleef ik dan weer mijn succesmomentjes. Zodra er iemand bij mij komt om naar een voorwerp of kledingstuk te vragen, dan kan ik ze vaak met succes het gevraagde item leveren of een goed alternatief. Ik ben blij dat deze momenten er ook zijn, want dat maakt toch wel weer veel goed. Ieder zo zijn talent! Ik ben blij dat ook deze talenten bij ons in het gezin goed verdeeld zijn.

Nog steeds denk ik vanaf de zijlijn dat ik het spel heel goed beheers. Maar ik kom er iedere vakantie al snel achter dat dit wel echt Tetris voor gevorderden is. Ach, ieder zo zijn talent. Toch?

Gavetas.nl 9,2 /10 - 2354 beoordelingen

Door het gebruiken van onze website, ga je akkoord met het gebruik van cookies om onze website te verbeteren. Dit bericht verbergen Meer over cookies »